Blogs, ervaringen, projecten door, van en over Roos van Vugt

 

Geinterviewd voor/door Marketingfacts

Door Roosvanvugt op 06-01-2014 om 13:56 | Aantal keer bekeken: 9,837

In december werd ik door Tristan Lavender geinterviewd voor het blog Marketingfacts, hieronder het gehele interview:

Social business is dead”, schreef social mediastrateeg Chris Heuer eerder dit najaar in een veelbesproken blog. Organisaties zetten volgens hem wel stappen in de goede richting, maar wezenlijke verandering blijft uit. Een terechte wake-up call of onnodig pessimisme? Ik ging erover in gesprek met drie Nederlandse social passionado’s van het eerste uur. In dit eerste deel: Roos van Vugt. Jarenlang was ze het sociale boegbeeld van Deloitte, met haar missie om ‘merkwerkers’ te maken van 4.500 medewerkers. Sinds vorig jaar helpt ze andere bedrijven om hun sociale vleugels uit te slaan, als corporate socialmediastrateeg bij Social Embassy. Aan overtuiging heeft ze niets ingeboet. Roos ademt liefde voor social media. Ze gelooft heilig in de kracht ervan voor mensen en merken. Maar juist de essentie van social media staat volgens haar onder druk in de pogingen van organisaties om zich tot social business te ontwikkelen. “We slaan een stap over.”

De ontbrekende stap

De sociale droom van Roos is springlevend. Maar er zit haar iets dwars. Ik lees het in haar tweets, ik hoor het in haar stem. “We hebben op het gebied van social media de afgelopen jaren enorme stappen met elkaar gezet in Nederland. Toch wringt er iets.” Wat dat is? Goedbedoelde aggregratietools die online conversaties in patronen proberen te vangen. Big data die de heilige graal tot klantcontact zouden zijn. “Die big data, die zijn er nog heel beperkt. We staan pas aan het begin van een grote beweging naar social media. En wat heb je aan data als de business nog niet heeft geleerd om online de connectie aan te gaan? Het heeft pas zin om je over big data te buigen als je raad weet met small data.”

Roos ziet het steeds vaker: bedrijven die een vlucht naar voren maken in hun ontwikkeling tot social business. Het leidt tot wat zij noemt ‘de inflatie van social media’. Daarin schuilt volgens haar ook de zorg die Chris Heuer in zijn blog uitte. “We proberen iets wat groeit, in systemen en analyses te vangen. Daarmee dreigen we het dood te slaan. We missen een fase waarin we mensen helpen ervaren wat ze kunnen bereiken als ze zichzelf online blootgeven en het contact durven aan te gaan. Wat de impact van die ene tweet kan zijn. Daar zitten de schoonheid en de businesskracht van social media. Niet in ingewikkelde systemen of in bergen data, maar in het kleine menselijke contact.”

Hoezo big data? Small is beautiful. En big business bovendien.

Selluf doen!

Het verbaast Roos niet, de huidige toevlucht naar technologie als vermeend wondermiddel. In de jaren ’80 en ’90 voltrok zich volgens haar hetzelfde. Toen met de opkomst van CRM-systemen. “Steeds meer tijd en geld vloeide naar techniek, met als gevolg we het echte contact met de markt en de klant uit het oog verloren. Met social media zie ik nu hetzelfde gebeuren in B2B-organisaties. Marketing- en kennismanagementafdelingen proberen social media te regisseren voor de rest van de organisatie. Je ziet steeds meer social-aggregatietools opkomen die de ‘krenten uit de pap’ halen voor professionals in de business, zodat dat zij niet de hele dag zelf online hoeven te zijn. Het gebeurt met de beste bedoelingen. Maar het is de doodsteek voor social business. Het ontbreekt aan duiding, aan menselijke context. Daardoor gaan professionals in de business niet in beweging komen.”

Hoe dan wel? Er is volgens Roos maar één manier: medewerkers loslaten en selluf doen. Zo besloot ze haar interne presentaties bij Deloitte, en zo adviseert ze klanten van Social Embassy nu. Laat medewerkers zélf ondervinden wat social media voor hen betekenen, hoe het werkt en wat het hen brengt. “De essentie van een social business is voor mij dat medewerkers ‘het’ zelf doen, vanuit hun kracht als individu. Dat ze zichzelf laten zien en dat ze online verbindingen aangaan om offline impact te realiseren. Geef medewerkers die ruimte. Help ze. Maar laat de verantwoordelijkheid bij henzelf. Ga social business niet voor hen organiseren.”

Less is more

Het is een lastig spanningsveld, erkent Roos: tussen het organiseren en faciliteren van medewerkers op social media enerzijds en het vrijlaten anderzijds; tussen de hang naar het grote en de kracht van het kleine. Ja, natuurlijk helpt het medewerkers als je hen een kant-en-klaar bericht met een bitly-link naar een blog stuurt, die zij kunnen delen in hun netwerk. Maar hoeveel impact heeft het als een gedeelde zakelijke relatie datzelfde bericht vervolgens vijf keer binnen een uur in zijn tijdslijn ziet opduiken, in exact dezelfde bewoordingen? Had dat bericht niet meer impact gehad als het maar één keer was verspreid, met een stukje persoonlijke duiding van die ene vakexpert?

“We zijn gewend om in termen van schaalgrootte te denken,” zegt Roos. “Ik daag je uit om dat los te laten. Groter is niet altijd effectiever. Vijf medewerkers die vanuit hun passie bloggen en tweeten, hebben bij elkaar misschien wel meer impact dan 50 die hulp krijgen van een ghostwriter. Zodra mensen zien dat een bericht uit het hart komt en past bij degene die het verstuurt, wordt het gunningseffect groter, zo is mijn ervaring. Als social business een geregisseerd kunstje wordt, haal je de kracht eruit. Minder kan juist meer zijn.”

Focus op het individu

Focus dan ook op het kleine, adviseert Roos; de medewerkers die hun eerste stappen op social media al hebben gezet, de tools die zij vanuit zichzelf al gebruiken. Omarm die medewerkers. Laat hen vrij om zelf de tools te kiezen die bij hen passen. Maak de successen van die social business champions zichtbaar voor de rest van de organisatie; juist via ‘traditionele’ kanalen zoals een personeelsmagazine. “Het was een van de middelen die er binnen Deloitte aan bijdroeg dat medewerkers thuis gingen praten over social media.”

Accepteer ook dat merkidentiteit en persoonlijke identiteit niet altijd met elkaar matchen, zegt Roos; dat bedrijf en medewerker niet één zijn. “In mijn tijd bij Deloitte heb ik nooit iets getweet over golf, omdat ik als persoon niets met golf heb en liever de zeilboot instap. Ik worstelde daar echt mee en vond het lastig uit te leggen aan collega’s. Ik wist dat golf voor Deloitte als organisatie belangrijk is, steunde het en had enorm veel respect voor de collega’s die er hun ziel en zaligheid in stopten. Maar ik heb er zelf niet over getweet. Social moet écht blijven, anders werkt het niet. Ik geloof oprecht dat je er als organisatie uiteindelijk meer aan hebt als medewerkers dicht bij zichzelf blijven.”

Medewerkers als campagnedragers

Het individu voorop dus. Klein en krachtig. Maar hoe zit dat met B2C-bedrijven, die Roos tegenwoordig adviseert vanuit Social Embassy? Kan ING net zo goed een social business worden? Moeten medewerkers van Unilever ook allemaal merkwerkers worden? “Moeten is het niet het goede woord. De stap naar social media blijft een persoonlijke keuze. Maar ook bij B2C-bedrijven voegt een gezicht van een medewerker iets wezenlijks toe. Het maakt de interactie echter. En daarmee effectiever.”

Als voorbeeld noemt Roos de ‘self-esteem’-campagne van Dove die zij vanuit Social Embassy opzette met het cosmeticamerk. Dove verzorgde gratis workshops voor meisjes met een laag zelfvertrouwen, om hen een steuntje in de rug te geven. Roos stimuleerde de brandmanagers van Dove om zelf hun gezicht te laten zien via social media. Via blogs, tweets en Instagram-foto’s deden zij verslag van de workshops, met toestemming van de meisjes die deelnamen. “Het mooie is dat Dove-fans daardoor ook de brandmanagers gingen volgen op Twitter en hun berichten gingen delen. De brandmanagers zorgden er persoonlijk voor dat de campagne een nog grotere vlucht nam.”

Toch geeft Roos toe: het zijn niet alléén maar de mensen die een merk vleugels geven. “Eerlijk is eerlijk: daarin heb ik mijn puristische mening bijgesteld. Ik was altijd tegen het gebruik van logo’s op Twitter. Waarom zou je met een logo gaan praten? Maar ik heb nu ervaren dat een campagne ook vanuit een logo succesvol kan zijn. Dove is nu een van de meest gevolgde merken op Twitter. Fans volgen het merk én de medewerkers. Dat is voor mij de grootste les geweest bij Social Embassy tot nu toe: het is niet een kwestie van of-of. Juist de combinatie van merkgedreven campagnes en echte mensen is krachtig.”

Silo’s doorbreken

Is dat het soort nuance dat we teveel missen in merken- en marketingland? Spreken we over social business als een revolutionaire breuk, terwijl het in feite een geleidelijke evolutie is? Frustreren ‘gelovigen’ zoals Chris Heuer zichzelf in hun hang naar grote veranderingen als ze schrijven dat social business geen toekomst heeft?

Roos herkent de worsteling en pleit voor geduld. “Social business heeft tijd nodig om organisch te groeien en zijn waarde te bewijzen. Dat vraagt zeker 3 tot 4 jaar van een organisatie. Social media raken geïntegreerd in alle bedrijfsonderdelen, net zoals iedereen gewend is om de telefoon op te nemen. Die beweging is al gaande bij bedrijven zoals KLM, de winnaar van onze Social Media Monitor.”

Door deze integratie van social media verandert er volgens Roos iets wezenlijks in de manier waarop we met elkaar samenwerken. “Het mooie van social media is dat we er silo’s mee doorbreken. Door gebruik te maken van interne social media kun je veel beter zien waar een collega in de andere uithoek van jouw organisatie mee bezig is. Je kunt daardoor samen veel beter je klanten helpen en businesskansen benutten. We merken bij Social Embassy dat onze klanten daar steeds meer advies en begeleiding bij zoeken: het interne aspect van social media.”

Misschien is dat ook wel een reinigend effect van de economische crisis geweest, denkt Roos: dat we weer oog krijgen voor de medewerkers en de klanten die we al hebben. “Het is toch prachtig, als die geniale accountant op de derde verdieping online ineens gezien en gehoord wordt? Dat raakt me echt. Ik zie experts een platform vinden waar ze hun passie kunnen delen, terwijl ze voorheen onzichtbaar waren. Ik zie kleine merken zoals Theeduifen Roast groot worden door de zorg die ze online aan hun klanten besteden.”

De herontdekking van het kleine

Chris Heuer eindigt zijn blogpost met een hoopvolle noot:

Why accept the status quo when you can be the change you want to see in the world?

Het is een vraag die ik Roos niet hoef te stellen. “De rol van de veranderaar is er een die je moet claimen. Voel je het kriebelen? Pak die rol dan. Creëer hem. En zoek externe podia die je helpen om je verhaal uit te dragen. Ga bloggen, verzorg presentaties, geef de buitenwereld een kijkje in jouw keuken. Dat heeft mij binnen Deloitte enorm geholpen om social media op de kaart te zetten.”

Maar die missie om van elke medewerker een merkwerker te maken, was die niet wat overoptimistisch? “Natuurlijk zat daar iets in van een droom, een ideaalbeeld. Als ik nu als adviseur een organisatie binnenstap, heb ik niet de verwachting dat iedereen merkwerker wordt. Dat hoeft ook niet. Maar het uitdragen van je dromen helpt om het gesprek aan te gaan en om mensen in beweging te krijgen. Dat deed het toen en dat doet het nu. Uiteindelijk gaat het niet om aantallen, maar om impact. En die impact begint bij mensen, niet bij data of technologie. Dat wil ik aan merken laten zien. Daarin schuilt voor mij de toekomst van social business. In kleine contactmomenten die mensen en bedrijven groot maken. Small is beautiful.

Leestips van Roos

Zoek je verdieping op dit artikel? Roos raadt je de volgende boeken aan:

  • The Human Brand, door Chris Malone en Susan Fiske – “Verwoordt perfect het idee van de medewerker als merkwerker”
  • Uitverkocht, door Jim Stolze – “Laat mooi zien hoe belangrijk het is om oprechte aandacht te geven aan de relaties die je al hebt”
 
 

This isn’t flying, this is falling with style!

Door Roosvanvugt op 03-01-2014 om 14:06 | Aantal keer bekeken: 10,797

Half jaar geleden, zomer 2013. Maar door zijn verjaardagscadeau, dat we hem gisteren hebben gegeven, kwam het beeld terug. Snel opzoeken in iPhoto. Veel scrollen door alle foto’s van Milaan en – bijgaand in de blogpost – gevonden!

We lopen met onze vier kinderen door een drukke stad en het is heet. Een shop-stad, duidelijk te merken aan alle tassen die bloedmooie meisjes dragen alsof er niks in zit. Ik proef de smaak nog van een cappuccino van een dik uur terug, genieten. De kinderen zijn uitgelaten maar manoeuvreren zich moeiteloos langs de andere toeristen en opdringerige straatverkopers.

IMG_3670

In een keer zijn we ze kwijt, maar al snel gevonden. Verlekkerd staan ze met hun neuzen gedrukt tegen een mega, veel te schreeuwerige Walt Disney winkel. “Shit” denk ik nog, niet nog meer shit in huis. Maar ventlief is al om en belooft hun dat ze allemaal iets kleins mogen uitzoeken. Ik ga niet mee, zeg dat ik even wil dwalen in de stad, want weet dat dit soort winkels toch alle energie uit me trekt.

Dikke uur later spreken we af in de mooiste passage van Europa (hoewel die van Den Haag is bijna net zo prachtig!): ‘Passage Vittoria’. Lucas rent naar me toe, laat me trots zijn nieuwste aanwinst zien: Buzz Light Year. Ik wist al dat hij die zou kiezen, het is al bijna een jaar zijn grote held. Hij gooit hem in de lucht en schreeuwt keihard “naar de sterren en daar voorbij!!” En in een reflex maak ik de  foto.

Al wandelend hoor ik hoe hij een veel grotere en duurdere Buzz Light Year had willen hebben. Hoe hij de doos met die pop daarin, tegen zich had aangedrukt en niet los had willen laten. Maar ja die vakantie en alles eromheen was al genoeg, het verwennen begon aan zijn einde te lopen.

2 januari 2014, Lucas & Amelie worden 4 jaar. De grotere, knipperende, sprekende, schietende Buzz Light Year wordt uitgepakt. Hij kan z’n geluk niet op, rukt het inpakpapier en de doos er rap vanaf. Alle knopjes worden ingedrukt en de (originele) Engelse zinnen worden aandachtig opgenomen. Vanochtend liep hij door het huis met zijn nieuwste aanwinst, ik hoorde het woord sucker. Lachend heb ik het ontbijt gemaakt.

How dare you open a space man’s helmet on an uncharted planet? My eyeballs could have been sucked from their sockets!

foto kopie 3

 

 
 

Liefde

Door Roosvanvugt op 02-09-2013 om 12:03 | Aantal keer bekeken: 31,098

liefde

In de keuken leunde ze wat tegen me aan, daarna trok ze aan mijn shirt. “Mama? Je bent bezorgd he?” Julia zes (ze voegt daar zelf altijd nog een half jaar aan toe), voelde me feilloos aan. Het klopte.

Lees meer…

 
 

van het #Path(je)

Door Roosvanvugt op 30-05-2013 om 21:30 | Aantal keer bekeken: 31,680

Een jaar en nog wat maanden geleden, was Path denk ik een van mijn meest favoriete socials. Klein, een geweldige app met mooie features zoals Instagram die ook heeft. Waar je muziek/film en boeken kunt delen en vooral zielenroerselen.

Path was een klein dagboek. Een dagboek waar ik meer dan elders met gemak ongemak kon delen. Waar ik plaatjes van mijn kinderen deelde. Waarom daar? Het kwam en komt niet op Google terecht en het groepje vrienden dat ik daar had was beperkt. De wet van Dunbar is een van de redenen dat de founders van Path zijn gaan bouwen aan deze social. Als ex-medewerkers van Facebook hebben zij gezien dat je intrinsiek maar een groep van ca 150 mensen/vrienden echt kunt volgen. Dat herken ik ook wel. Zo gebruik ik voor Twitter onder andere lists opdat ik de verschilmakers en echte vrienden niet hoef te missen. Zo maak ik als ik voor een klant werk aparte searches aan.
Echt luisteren, echt volgen en mooie dialogen. Daar draait het om.

Path groeide en er kwamen steeds meer mooie volgers bij. Frank Meeuwsen schreef er een treffend blog over. Maar met die groei ging het voor mij mank: mijn volgers kregen volgers die ook mijn reacties op hun updates konden lezen. Ik werd afstandelijker. Daarnaast kwamen er steeds meer updates en rare features (stickers?! argh terug naar mijn Hyves tijd..!). En veel erger, functioneerde de app vaak niet.

Een app moet het gewoon doen. Punt.

Oh – en zo waren er echt nog wat irritaties. Ik probeer best wel veel socials/apps uit, die delete ik met gemak. Path heb ik dus gisteren verwijderd, daar heb ik voor het eerst over getwijfeld. Deze social heeft wel iets met me gedaan en daarom dus ook deze blog.

Misschien baal ik er wel van…

 

Van het #Path(je) af

 
 

Mokerslag

Door Roosvanvugt op 06-12-2012 om 17:46 | Aantal keer bekeken: 8,507

Voor de vierde keer op het rode pluche

 

Paar weken geleden maakte mijn hart een sprong, weer een uitnodiging voor het TEDx Amsterdam event! ‘Human Nature’ was het thema voor deze editie 2012. Prachtige sprekers daagden mij en de anderen in de Stadsschouwburg uit op zoek te gaan naar wat het betekent om mens te zijn in een samenleving die meer en meer wordt gedomineerd door technologie en economische vraagstukken. Met soms hele persoonlijke en indringende verhalen met ontluisterende boodschappen, deelden bekende sprekers, wetenschappers, entrepreneurs en kunstenaars hun invalshoek op het thema.

Mokerslag
Maar mijn 12 uur durende zit op het rode pluche, heeft me -mede door de hoge snelheid van de presentaties (de TED talks duren ca een kwartier) – geen moment verveeld. Het was een programma dat me tot het einde toe kon boeien en soms als een mokerslag getroffen heeft.
Dat laatste was met name de ‘talk’ van de 21 jarige Keniaanse Nice Nailantei. Zij vertelt haar beklemmende en persoonlijke verhaal over hoe ze met haar zusje verschillende keren haar huis ontvluchtte om aan de besnijdenis te ontkomen. Zij heeft al op hele jonge leeftijd haar missie gemaakt om haar volk daar, van binnenuit, ervan te overtuigen dat besnijdenis gevaarlijk is en niet langer nodig.

Overtuig de leiders
Ze vertelde hoe gedreven zij was om met de stamhoofden (mannen) van een dorp te spreken. Omdat die mannen uiteindelijk over dit ritueel moesten beslissen. Ze hebben naar haar geluisterd waardoor Nice alternatieve rituelen voor vrouwenbesnijdenis bespreekbaar kreeg.
Wat ik van haar leerde is, dat als je echt iets wilt, het gaat lukken. Een tweede mooie boodschap die ik ook vaak meeneem in mijn werk. Start bij de top, overtuig de leiders.

 

Haar Tedtalk kun je hier bekijken.

 

 
 

wanneer zakt de moed wel eens in je schoenen?

Door Roosvanvugt op 22-10-2012 om 09:10 | Aantal keer bekeken: 9,712

 

Voorbij de barrière

Vandaag heb ik de eer en het genoegen om te bloggen vanop Roos haar blog. Best spannend, vind ik dat. Alles kadert in de ‘deel je blog’ dag van Marketingfacts. Vandaag schrijf ik op de blog van Roos, en Roos blogt bij mij.
Toen we aan het brainstormen waren over de topics, vroeg Roos me iets te schrijven waarvan de moed me in de schoenen zakt. In alle eerlijkheid, het gebeurt me niet zo snel dat de moed me in de schoenen zakt, maar waar ik van huiver is negativiteit. Ik kan niet zo goed om met negatieve mensen, echt niet. Sterker nog, ik probeer ze te mijden.
Toen besloten we een verhaal te maken over hoe ik omga met negativiteit binnen mijn job als conversatie inspirator en adviseur.

Bottleneck vaak bij middle management
Tijdens mijn lezingen en adviestrajecten kom ik weinig tot geen weestand tegen bij het top management. De grootste barrières krijg ik vanuit het middle management te verwerken. Deze mensen hebben het ook zwaar te verduren in een bedrijf. Middle managers krijgen druk van onder en van bovenuit. Als er dan een externe adviseur een plan voorstelt waaruit het lijkt dat er extra werk op hun schouders zal komen, gaan de stekels wel eens rechtstaan.
Meer en meer ben ik ervan overtuigd dat diep van binnen de meeste mensen echt wel graag met sociale media zouden omgaan in hun bedrijf. Het gebrek aan kennis en het gebrek aan tijd zijn echter persoonlijke barrières. Gebrekkige kennis kan leiden tot een schrik om de job niet goed uit te voeren. Gebrek aan tijd zorgt voor een stress toename waar niemand van houdt.

De vraag is: hoe los je het op?
Top management: neem je verantwoordelijkheid
Opnieuw is het antwoord vrij eenvoudig (in theorie). Top management kan zorgen voor mentale rust bij het middle management door resources vrij te maken of realistisch te zijn in het bepalen van objectieven. Om top management zover te krijgen, is er echter een scherpe visie en strategie nodig. Eens die er ligt, kunnen er stappen gezet worden.
Strategie, geen campagne idee
Een strategie gaat verder dan een campagne. Top management overtuig je met een lange termijn visie. Je overtuigt hen met objectieven op korte en op lange termijn. Je overtuigt met objectieven die in lijn zijn met de objectieven van het bedrijf. Het gaat niet zozeer over de ROI van een sociale media campagne, maar het gaat over de bijdrage tot de totale bedrijfsstrategie.
Weerstand zal er altijd zijn. En we moeten realistisch zijn: sommige bedrijven zullen nooit slagen in een veranderingsslag. En zo kom ik uit bij mijn introductie. Focus je energie niet op de negatieven, dat kost je gewoon veel te veel energie. Investeer je energie in het positieve, dat geeft je energie.

Steven Van Belleghem.

 
 

Missie, misbaar zijn en missen

Door Roosvanvugt op 02-07-2012 om 15:02 | Aantal keer bekeken: 56,482

RoosSketch

RoosSketch door Esther Gons

 

Eigenlijk vanuit frustratie ben ik vier jaar geleden bij Deloitte gestart. Een boeiende organisatie, met prachtige klanten en dito collega’s met mooie verhalen die achter de betonnen muren van het bedrijf werd gehouden. Dat kon en moest toch anders? De missie, die verhalen moesten naar buiten.

Missionariswerk, met het idee dat ik mezelf misbaar wilde maken. Dat de business zelf connecties online aangaat, zelf hun eigen verhaal vertelt en zelf zorgt voor beweging. Niet voor niets eindigde ik mijn interne presentaties over social media met een slide waarop stond “selluf doen!”

Dat zelf doen gaat goed binnen Deloitte. Veel collega’s zijn gaan bloggen, actief op social netwerken, sceptici (niet allemaal..) zijn inmiddels bekeerd ;) en meer. Medewerkers van Deloitte zijn merkwerkers geworden en niet geheel onverdienstelijk.

Toen ging het jeuken… weer bezig willen zijn met andere merken; alsof Steven Jongeneel (@stevenjongeneel) het aanvoelde, polste hij of ik bij Social Embassy (www.socialembassy.nl) wilde komen werken. Afgelopen vrijdag heb ik getekend!

1 september start ik, tot die tijd een lange zomer in het verschiet en nog wat zaken afronden bij Deloitte. Ik ga veel missen, maar zin in het nieuwe en zin om weer te gaan bouwen!

 
 

Van medewerkers merkwerkers maken

Door Roosvanvugt op 04-04-2012 om 15:55 | Aantal keer bekeken: 7,805

Vanochtend tweette Rik mij een link over branded content. Ik vroeg/vraag me af waarom er nog steeds zo weinig, online althans, echte organisatieverhalen naar buiten gebracht worden?

Consumenten, doelgroepen, of beter gezegd mensen, zijn primair geïnteresseerd in het verhaal dat achter je bedrijf of product zit. Waarom heb je iets in de markt gezet? Wat gebeurt er op een dag binnen je bedrijf? Enzovoort. Dit soort verhalen kunnen makkelijk en geloofwaardig(er!) via medewerkers van een bedrijf verteld worden, dat heeft meer effect op gedrag en daarmee op koopintentie.

Vertellen wat mensen graag willen horen, is niet geloofwaardig, daarmee loop je snel aan de unieke kracht van je eigen merk en identiteit van een organisatie voorbij. Want het vertellen van een goed verhaal gaat over bewustwording van je eigen merk en of het verhaal zich ook waar maakt in de praktijk. Merkbeleving dus.

Hoe kan het dan toch zo vaak, dat als er een nieuwe product of dienst van een organisatie wordt geintroduceerd, marketeers en bureaus zich beperken tot een (online) actie? Waarom wordt er tegenwoordig, nu we de kracht van social media kennen, niet gebruik gemaakt van de bundeling van bijvoorbeeld alle medewerkers online bij elkaar?

Mooie marketeers en dito bureaus, maak van medewerkers online merkwerkers. Help ze online te brengen (als ze dat al niet waren) en betrek ze bij je marktbenadering, betrek ze bij je communicatie en als je durft nog veel meer…

(Ik blog sinds begin dit jaar voor Adformatie, daar staat deze blog ook)

 
 

#MijnMoment

Door Roosvanvugt op 03-01-2012 om 00:03 | Aantal keer bekeken: 4,787

Eind 2011 begin december.. Henk-Jan Winkeldermaat (@punkmedia) vraagt me naar mijn moment in 2011. Of ik daar iets voor zijn blog over wil schrijven.
Jeetje… Een blog vol tanden.
Dit is hem geworden

 
 

#Deloittewish – Deel jouw wens en laat die van anderen uitkomen

Door bas op 27-12-2011 om 16:34 | Aantal keer bekeken: 7,366

Laat met een wish een ziek kind haar/zijn wens uitkomen

Na het succes van vorig jaar (terwijl Twitter oa de helft kleiner was/is) vonden wij het gepast voor een nieuwe #deloittewish the extended versie zeg maar :)

In deze periode kijk je waarschijnlijk terug op wat je in 2011 gepresteerd hebt. Wat ging er goed en fout, wat kan beter? Onbewust formuleer je je wens voor 2012: een andere baan, meer sporten, je ondernemersdroom verwezenlijken, eindelijk die reis maken. Bij Deloitte bieden we je de kans die wens met heel Nederland te delen: doe mee met #DeloitteWish en wij projecteren jouw wens tijdens oud en nieuw op het hoogste gebouw van Nederland, de Maastoren in Rotterdam.

Maar #DeloitteWish is meer dan een ludieke actie. Voor elke wens die we ontvangen doneert Deloitte € 0,50 aan de stichting Make-A-Wish Nederland. Dus of jij jouw wens in 2012 nu weet te realiseren of niet, je laat in ieder geval die van anderen uitkomen.

Doe mee aan de Deloittewish

 
 

Mijn weekend (parttime) ava

Door Roosvanvugt op 14-10-2011 om 23:14 | Aantal keer bekeken: 27,160

Juul en ik

LOL in werken
Zo’n zes jaar en nog wat maanden ben ik met social media bezig en sinds bijna vier jaar twitter ik. Met veel lol en ik wil bijna zeggen met veel toewijding. Maar zo belangrijk is Twitter en dus ook andere media ook weer niet in mijn leven. Er zijn andere zaken. Andere zaken als mensen die me raken, die hulp nodig hebben of andersom weer voor mij klaar staan. Nu moet en wil ik zeggen: vooral mijn vier kinderen.

Lees meer…

 
 

Mijn Malieveld

Door Roosvanvugt op 30-09-2011 om 13:05 | Aantal keer bekeken: 17,906

Ik was tien jaar. Op de schouders van mijn vader, op het Malieveld. Demonstratie tegen de kruisrakketten. Ik weet nog goed dat ik onder de indruk was van de hoeveelheid mensen, onder de indruk dat ik daar met mijn vader tussenliep. Het ‘Klein Orkest’ zong op het podium voor 550.000 mensen ‘Over de muur’…

Lees meer…

 
 

Een social(e) moeder op vakantie

Door Roosvanvugt op 31-08-2011 om 23:21 | Aantal keer bekeken: 25,487

De laatste week. De laatste week dat ik en mijn vent onze 6 weken vakantie van onze kinderen aan het ‘overbruggen’ zijn. Met een naschoolse die in de vakanties dicht is.
Ik mopper niet, ik ben gek op mijn kinderen, mijn keuze, dat plak en knip-werk om de opvang te regelen her en der, doe ik en mijn vent dus met veel liefde en binnen onze minder dan 25 vakantiedagen… Niet helemaal waar, want ik kan bij Deloitte vakantiedagen (god dank!) bijkopen.

Lees meer…

 
 

Meisje op een lijstje

Door Roosvanvugt op 23-08-2011 om 23:17 | Aantal keer bekeken: 28,643

Vandaag stond ik in een lijstje van @thomasmarzano.
En alsof ik het lijstje zelf bedacht had, kreeg ik de tweetkritiek – en ja dat is mooie binnenrijm! – op natuurlijk Twitter, over me heen. En niet alleen ik, maar vooral Thomas die het lijstje heeft gedicht.

Ik ken de beste man niet, ik volg hem sinds een paar maanden en hij blijkbaar ook mij. Hij is met (jeetje 28k+ volgers) iemand die best wel verschil maakt op Twitter. Ik volg hem graag, hij post veel (soms iets te veel) interessante design en fotografie content en is zeer persoonlijk.

Lees meer…

 
 

Mijn nieuwste verslaving… G+

Door Roosvanvugt op 17-07-2011 om 22:05 | Aantal keer bekeken: 11,644

Google+ mijn nieuwe verslaving…

Sinds 3 weken heb ik er een nieuwe verslaving bij … Google+ de jongste telg onder de social netwerken. De groei van de huidige betafase is enorm, in nog geen maand tijd zijn er meer dan 10 miljoen Gmail-gebruikers live op dit netwerk. En in die periode zijn ongeveer een kleine 700 gebruikers mij op Google+ gaan volgen. Aanvankelijk was ik huiverig, want met de Buzz en Wave vergissingen van Google nog vers in mijn geheugen, zag ik het niet zitten. Daarnaast, ik gebruik al alle andere social netwerken en ben ik eeuwig trouw aan Twitter en dan nu er nog een bij?

Lees meer…

 
 

De coolste social media baan van Nederland!?

Door Roosvanvugt op 10-07-2011 om 07:57 | Aantal keer bekeken: 24,188

Hoe vaak ik de vraag krijg: of ik als ‘Manager Social Media ‘ de hele dag Twitter? zijn op twee handen inmiddels al niet meer te tellen. Ik lach ze weg en vertel dat ik van mijn hobby (wat eigenlijk ook waar is), mijn werk heb gemaakt.

Best practise
Zo’n drie jaar lang heb ik met mijn team gebouwd aan een zeer sucesvolle online/social recruitmentcase. Het succes om van 3000 unieke bezoekers naar 33k+ unieke bezoekers per maand te gaan en het leeuwendeel via social media, staat nog steeds als een huis. Over ROI gesproken! Maar toen ik – pak m beet – een half jaar geleden excelsheets aan het invullen was, wist ik dat ik in beheerfunctie kwam. Het ‘project’ was af, de beweging en het rendement was er en nu moesten vooral anderen gaan doorbouwen en -ontwikkelen.

Lees meer…

 
 

50k aan tweets … een verantwoording aan mezelf

Door Roosvanvugt op 24-05-2011 om 12:40 | Aantal keer bekeken: 16,913

Vanochtend tweette ik over dat ik zuinig moest zijn met mijn tweets vandaag. Ik schuurde bijna tegen het magische aantal van 50.000 tweets aan en had mezelf voorgenomen iets te doen met deze 50.000ste tweet. Natuurlijk veel reacties over het aantal tweets… Het zijn er veel, ik weet het. En ja, tuurlijk gaat het om de inhoud en niet om het aantal en andere inkoppers waar ik het allemaal roerend mee eens ben.

Lees meer…

 
 

Vermoeiende dag van een social media manager

Door Roosvanvugt op 12-05-2011 om 11:52 | Aantal keer bekeken: 7,127

 
 

Deloitte en Yammer

Door Roosvanvugt op 09-05-2011 om 22:55 | Aantal keer bekeken: 20,256

Yammer logo

Internal social. Kennisdelen onderling met collega’s. Als we dat goed doen is de stap naar (extern) social media voor de rest van onze organisatie nog makkelijker. Afgelopen week heeft ons bestuur en vooral onze CEO weer het lef gehad om zijn nek uit te steken:

Persbericht:

Deloitte lanceert eerste Yammer-cast

Social media nu ook intern een belangrijk communicatiemiddel

Rotterdam 27 april 2011 – Met inmiddels ruim tweeduizend gebruikers op Yammer heeft Deloitte er een belangrijk intern communicatiemiddel bij. Yammer is een laagdrempelig medium om met elkaar kennis te delen. Het bestuur van Deloitte organiseert de eerste corporate webcast via Yammer. Onderwerp van deze eerste Yammer-cast is de nieuwe strategie. Social media is met het gebruik van Yammer nu volledig geïntegreerd in de organisatie. Lees meer…

 
 

Mijn social hero! Een avond met Josh Bernoff

Door Roosvanvugt op 16-03-2011 om 18:05 | Aantal keer bekeken: 9,492

Een van die cadeautjes als je werkt bij een kennisorganisatie als Deloitte is dat je mensen kunt ontmoeten die je inspireren en je vakinhoudelijk weer een duw de juiste richting op kunnen geven.

Gisteravond kreeg ik via het Platform Klantgericht Ondernemen de kans om Josh Bernoff te ontmoeten. Josh heeft een van de meest invloedrijkste marketingboeken van de afgelopen jaren geschreven: ‘Groundswell’ hierin beschrijft hij gedetailleerd met prachtige analyses van hoe bedrijven om moeten gaan met social media. De ondertitel van dit: ‘Winning in a World Transformed bij Social Technologies’ proef je al dat hij denkt in kansen voor organisaties en vooral de mogelijkheden van social media beschrijft.

Lees meer…

 
 

Jeuk van Mixtent

Door Roosvanvugt op 14-03-2011 om 15:32 | Aantal keer bekeken: 14,371

Vandaag ontving ik via Linkedin een uitnodiging van Mixtent:

Uitnodiging Mixtent

Te nieuwsgierig naar nieuwe social tools ging ik direct naar de site en daar lees ik: te helpen verbinden met ‘the most talented people’. En dat wil ik wel…. Verder lezend:

“We want to help you hire, get hired and find talent to do amazing things.

OK, en dan verder:

“Mixtent is built on the core notion that collective intelligence gathered through engaging experience can provide the right data to solve the hardest problems online. Our mission is to reduce structural unemployment driving down asymmetries of information and increasing liquidity on the labor market.”

Tsjee, wat een mooie belofte!

Lees meer…

 
 

Deloitte Wish- Wat is jouw nieuwjaarstweet voor 2011??

Door Roosvanvugt op 30-12-2010 om 18:26 | Aantal keer bekeken: 5,065

Alsjeblieft zeg…. niet zo’n digitale kerstkaart die je toch direct verwijderd uit je mailbox. Maar de briefing aan ons bureau Maximum was eigenlijk nog veel stelliger. Want hoe verleidelijk zou het zijn om in de lijn van onze hele mooie campagne een kerstboompje met een groene Deloitte kerstbal te maken? Dat soort werk wilden we niet dus.
Lees meer…

 
 

In het Archief

 
 

Roos pint

  • Follow Me on Pinterest