Blogs, ervaringen, projecten door, van en over Roos van Vugt

 

Mijn Malieveld

Door Roosvanvugt op 30-09-2011 om 13:05 | Aantal keer bekeken: 19,825

Ik was tien jaar. Op de schouders van mijn vader, op het Malieveld. Demonstratie tegen de kruisrakketten. Ik weet nog goed dat ik onder de indruk was van de hoeveelheid mensen, onder de indruk dat ik daar met mijn vader tussenliep. Het ‘Klein Orkest’ zong op het podium voor 550.000 mensen ‘Over de muur’…

Dat moment kwam afgelopen week bij me terug. Niet vanwege een speciale datum, maar omdat mijn vader weer eens tegen me mopperde over ‘de jeugd’ (ik ben 38?!!) die nooit meer demonstreert of zich inzet voor het goede doel. En hij haalde de demonstratie van 29 oktober 1983 erbij.

Als ik dan laat weten dat we onze meningen laten horen op andere platforms zoals social networks, snapt hij niet. Dat we zo andere mensen en als het moet de politiek kunnen bereiken, begrijpt hij niet.
Hoe mooi was het dat ik hem kon laten zien dat afgelopen woensdag de #DeloitteImpactDay (dag waarop alle Deloitters zich kunnen inzetten voor kansarme jongeren) in nog geen ochtend tijd 25.000 mensen wist te bereiken en dat alleen via Twitter en Mobypicture.

Over de muren van anderen heen

Door zo’n makkelijke tool als Tweetreach.com (wat een beperking heeft tot ‘slechts’ 50 tweets) kan ik aan mijn vader laten zien wat de impact is van social media en in dit geval slechts van Twitter. Want afgelopen woensdag hebben mijn collega’s bij Deloitte en ik natuurlijk ook veel herrie gemaakt op FaceBook, GooglePlus, Linkedin en Yammer
Ook zo gaan onze boodschappen over de muren van anderen heen. Dit is mijn nieuwe Malieveld…

 

11 reacties op Mijn Malieveld

  1. Rosalie

    Mooi gekozen: mijn malieveld, want ik wist meteen waar je post over zou gaan! Mooi om te zien inderdaad dat via deze platforms, de nieuwe malievelden van deze wereld, juist zeer veel jongeren zich inzetten voor het goede doel!

    Enne: vertel je vader maar dat dat niet alleen online is, ook offline en ook vrijwillig!
    Maandag gaan wij vanuit Habitat ook proberen wat online teweeg te brengen: het is dan Wereld Habitat Dag en er moeten nog zoveel goede huizen gebouwd worden overal ter wereld…

  2. Gijs Berger

    Heel goed, maar voor het terugdraaien van de besluitvorming over het PGB, aanschaf JSF, afbraak onderwijssysteem in nederland etc., zullen we toch echt de straat op moeten en helpen 100.000 tweets van uit de luie stoel echt niet…….

  3. Jeroen

    Een nieuw Malieveld, werkelijk? Ik denk niet dat je bedoelt dat een RT net zoveel waard als dat iemand van heinde en verre een kaartje koopt voor bus, trein en tram, om aanwezig te zijn op een blubberveld te Den Haag, daar de longen uit het lijf te schreeuwen, de vuisten te balden, de menigte te voelen, de saamhorigheid te delen, etc. Dat bedoel je niet toch? Het gemak waarmee je je nu kunt ‘aansluiten’ staat niet meer in verhouding tot de betrokkenheid die je daar bij voelt. Je pa heeft een punt.

    • Heeft hij ook… het gaat er ook om dat er nu buiten TV/radio we over anderen muren heen kunnen komen en dan doel ik idd niet slechts op de RT. Maar met passie iets schreeuwen kan ook online idd 🙂

  4. valeri berns

    Laten we bereik niet verwarren met impact. Social media werkt om mensen te mobiliseren maar is volstrekt onvoldoende om politici en machtshebbers in de wereld serieus onder druk te zetten. Virtuele collectiviteit is daarvoor onvoldoende. Dat zien ze niet eens!
    Daar is ‘ echte’ collectiviteit voor nodig. Een vol Malieveld heeft dan ook nog steeds (net als vroeger) meer impact op machthebbers dan 50.000 tweets.
    Helaas kost dat zoals Gijs al aangeeft, meer moeite en gaat niet vanuit je luie stoel.
    Het zal nog wel even duren voordat dat Malieveld weer volstaat. Daarvoor moet het eerst met meer mensen in Nederland slecht gaan. Maar misschien worden we geinspireerd door `Occupy Wallstreet’?

  5. Viviane

    Beloof me dat jij over 28 jaar dan weer terug kijkt naar dit moment. Benieuwd hoe dat veranderd is. Mooie cirkel!

  6. karin/met-k.com

    ik heb ooit eens voor een bus gelegen in Nijmegen ivm het openbaar vervoer. daar zijn nog krantenknipsels van. ik heb me vaker ingezet en pas stond ik ook op het Plein bij #occupy. nee, niet in een tentje, mij te koud, maar ik kan mee met het idee.

    en ik merk om me heen dat men steeds onrustiger wordt, ontevredener en hun onvrede laat horen. en dat is goed. want blijkbaar is de grens bereikt. Online en offline.

  7. @roelgroeneveld

    Mooie anekdote. 🙂 Ik ben het wel eens met een aantal andere reacties dat je een grote demonstratie niet kunt vergelijken met een groot tweetbereik rond een evenement.

    In feite moet je dat vergelijken met de communicatie die leidt tot een demonstratie. Het overtuigen van het belang, de noodzaak tot, en vervolgens activeren van mensen. En dan is een groot bereik pas de eerste stap. Het onderwerp moet ook beklijven, en vervolgens zich ontwikkelen. En dat is tussen de vele honderden miljoenen tweets nog veel lastiger dan in de jaren ’80, lijkt me.

 

Laat een reactie achter